Sigurður Adolf Frederiksen var dæmdur í 17 ára fangelsi fyrir hrottalegt morð á Smiðjuveginum í Kópavogi. Þar sló hann Jósef Liljendal Sigurðsson margsinnis í höfuðið með járnröri, stakk með skrúfjárni í maga og andlit og að endingu helti hann eldfimum efnum yfir fórnarlambið og kveikti í.
„Ég sá rautt, tók járnrör og sló hann og síðan man ég litið eftir mér fyrr en í Smiðjukaffi þegar ég var að þvo blóð af höndum mér,“ sagði Sigurður í dómsyfirheyrslum árið 1985, hálfu ári efftir morðið. Það var 15. mars það ár sem hinn örlagaríki atburður átti sér stað.
Jósef fannst látinn í húsnæði JHS-Innréttinga, fyrirtæki í hans eigu. Þeir Sigurður höfðu hist á veitingastaðnum Ypsilon en Jósef síðan boðið Sigurði í partý. Þeir fóru yfir í fyrirtæki Jósefs þar sem hann sofnaði fram á borð. Sigurður sagðist hafa ýtt við honum og þá hafi Jósef brugðið og slegið hann í andlitið. Í kjölfarið tók Sigurður upp járnrör sem hann notaði til að slá Jósef minnst þrisvar í höfuðið. Jósef féll á gólfið og greip Sigurður þá skrúfjárn sem hann notaði til að stinga Jósef í kvið og andlit. Sigurður ætlaði sér að fela öll vegsummerki og helti því eldfimum efnum yfir Jósef og bar eld að. Jósef lést eftir að eldurinn hafði kviknað.
Man ekkert
Við yfirheyrslur kvaðst Sigurður muna lítið eftir kvöldinu en mundi þó að hann hafði látið vita af eldinum. Dyraverðir veitingastaðarins Ypsilon náðu að slökkva eldinn og lögregla mætti á vettvang. Aðspurður sagðist Sigurður ekki hafa athugað hvort Jósef væri á lífi áður en hann kveikti eldinn. Sigurður játaði á sig morðið og var dæmdur til 17 ára fangelsisvistar þann 7. nóvember 1985
Við yfirheyrslu hjá lögreglu bar Sigurður fyrir sig minnisleysi, sagði muna að til átaka hafi komið milli þeirra en kvaðst ekki muna hvernig átökin enduðu. Sigurður var úrskurðaður í gæsluvarðhald eftir handtökuna og þegar dómari spurði hann hvort hann hafi verið valdur að dauða Jósefs heitins svaraði Sigurður: „Já“. Hann var þá nítján ára gamall.
Reyndi að fela ummerkin
Eins og áður sagði sló Sigurður með járnröri margsinnis í höfuð Jósefs og stakk hann þar að auki tvívegis með skrúfjárni, bæði í kvið og andlit. Þá er talið að hann hafi hellt lakkþynnu, afar eldfimum vökva, yfir Jósef og lagt eld að. Aðspurður sagðist Sigurður ekki hafa athugað hvort Jósef hafi verið á lífi þegar hann kveikti í.
„Ég lamdi hann í höfuðið, þrisvar, fjórum sinnum. Hann sat við borðið og féll í gólfið. Ég man ég tók skrúfjárn og stakk hann,“ sagði Sigurður fyrir dómi. Hann kvaðst ekki hafa vitað til þess að hafa stungið Jósef heitinn í andlitið fyrr en hann hefði lesið um það í blöðum. Ástæðan fyrir því að hann ákvað svo að bera eld að fórnarlambinu hafi verið til að ferla umerkin:
„Ég kíkti í veski hans. Afhverju veit ég ekki, kveikti í og fór út. Ég veit ekki af hverju, ætli ekki til að fela ummerki. Ég hugsaði ekki út í þetta, maður er í sjokki. Ég
ætlaði heim, en þoldi ekki við. Þoldi ekki hvað ég hafði gert og hugsaði um eldinn og lét vita að eldur væri laus í húsinu. Mig rámar í að hafa hringt og látið vita.“