Sigurður Ásgrímsson, yfirmaður séraðgerða og sprengjueyðingarsveitar Hér eru íslenskar gæsalappirLandhelgisgæslunnar, fagnaði sjötugsafmæli 3. desember síðastliðinn en hann mun láta af störfum eftir áramót.
Fram kemur á heimasíðu Landhelgisgæslunnar að Sigurður láti af stöfum eftir rúmlega þrjátíu ára farsælt starf hjá Gæslunni.
Sigurður er fæddur á Siglufirði, 3. desember 1951 og þar ólst hann upp hjá foreldrum föður síns en síðar hjá föðurbróður sínum og konu hans.
Í viðtali við Nesfréttir fyrir fáeinum árum sagði Sigurður frá því hvernig það kom til að hann hóf störf hjá Landhelgisgæslunni.
„Þannig var að annar af tveimur sprengjusérfræðingum gæslunnar, en við vorum málkunnugir, var á sama tíma á enskunámskeiði og ég hjá Enskuskólanum. Þá barst í tal að þeir væru að leita að manni með sambærilega menntun og ég, rafmagnsfræði, kafari og fannst mér þetta mjög spennandi og sló til. Ég hafði lengi haft áhuga á tækjum og tólum sem tengjast hernaði. Ég hafði lesið mér talsvert til um þetta og nú fékk ég tilboð um að fara í skóla hjá danska sjóhernum, landher og flugher. Ég gat ekki ýtt því frá mér. Við áttum orðið þrjú börn en slógum til. Tókum okkur upp og fluttum til Kaupmannahafnar. Gekk þar í skóla danska sjóhersins sem þá var niður á Holmen við hliðina Kristjaníu. Þetta var var mjög krefjandi nám, bæði bóklegt og verklegt. Kennslan fór fram á dönsku og verklegi hlutinn fór fram um alla Danmörku bæði á sjó og landi. Danskan var svolítið erfið í byrjun. Þótt hún sé skyld okkar tungumáli og auðveld lestrar þá er erfitt að ná danska hreimnum. Ég man að danskur skólafélagi minn spurði mig eitt sinn hvernig mér gengi að skilja kennarann sem var frá Jótlandi. Ég kvað það ekki ganga of vel. Ég trúi því, sagði hann, vegna þess að við skiljum hann ekki heldur. En það hjálpaði mér að flest námsgögnin voru á ensku.“