„Reykjavíkurborg hefur kynnt hugmyndir um alls konar úrbætur á Skólavörðustíg/Laugavegi/Bankastræti. Þar eiga að koma fallegar stéttar og lýsing, gróður og bekkir. Allt verður þetta sjálfsagt til að gera fallega borg fallegri.
Í þessum áætlunum er hins vegar ekkert minnst á regnbogann, sem hefur prýtt neðsta hluta Skólavörðustígs undanfarin ár. Borgaryfirvöld ákváðu 2019 að regnboginn yrði málaður þar með varanlegri málningu, en áður hafði þetta merki hinsegin fólks verið málað á götur yfir Hinsegin daga.“
Þetta skrifar Ragnhildur Sverrisdóttir, sem var fyrsta konan sem kjörin var í stjórn Samtakanna 78, árið 1983, á Facebook síðu sinni í gær.
Segir Ragnhildur yfirlýsingu borgarinnar að vilja hafa varanlegan regnboga á Skólavörðustíg, sýna það í verki að borgin stæði með hinsegin fólki og réttindabaráttu þess.
„Gott og vel. En regnboginn er kennileiti í borginni, ekki tákn borgarinnar. Hann er tákn hinsegin fólks og réttindabaráttu okkar. Við erum enn hinsegin. Enn að berjast“
„Hinsegin dagar eru önnur af tveimur stærstu borgarhátíðunum og þar hefur Reykjavíkurborg staðið afar myndarlega að öllum stuðningi. Það kom því ekkert á óvart að borgin vildi hafa varanlegt kennileiti um stuðning sinn. Það þótti mér til marks um einlægni og skilning á því, að við erum enn að berjast,“ skrifar hún.
Ragnhildur segir að það hafi síðan óneitanlega runnið á hana tvær grímur, þegar ákveðið var að hanna svæðið upp á nýtt, án þess að nefna einu orði um hvað verði um þetta tákn hinsegin fólks.
Þá segir hún Dag B. Eggertsson, borgarstjóra, hafa skrifað við aðra færslu á Facebook að það standi ekki annað til í hans huga en að regnboginn verði áfram sterkt tákn borgarinnar.
„Gott og vel. En regnboginn er kennileiti í borginni, ekki tákn borgarinnar. Hann er tákn hinsegin fólks og réttindabaráttu okkar. Við erum enn hinsegin. Enn að berjast. Og sárnar að enginn virðist hafa leitt hugann að því hvað verður um regnbogann. Hann verður sjálfsagt settur upp einhvers staðar, með einhverjum hætti. Það er ekki í takt við þann eindregna stuðning sem við fundum svo skýrt fyrir þegar honum var valinn staður – varanlega – á Skólavörðustíg fyrir tveimur árum,“ skrifar Ragnhildur að lokum.