Pétur er öryrki og fær ekki að vera með ástinni sinni: „Líður eins og fanga í eigin landi“

Pétur Skinner getur ekki verið með konu sinn,i Önnu Eler, vegna reglna um framfærslu sem koma í veg fyrir að Anna fá dvalarleyfi á Íslandi. Pétur og Anna hafa ekki hist í þrjá mánuði en þau hafa verið saman í sjö ár, þarf af gift í þrjú. Pétur segir í samtali við Fréttablaðið að honum líði eins og fanga í eigin landi.

Þau hjón kynntust í heimalandi Önnu, Filipseyjum. Hún er lærður grunnskólakennari og lærð í umönnun.

Pétur hefur verið ör­yrki í hart­nær 19 ár og nema mánaðar­tekjur hans 250 þúsund krónum á mánuði. Út­lendinga­stofnun miðar lág­marks­fram­færslu við grunn­fjár­hæð fjár­hags­að­stoðar Reykja­víkur­borgar, en upp­hæðin fyrir hjón nemur rétt rúmum 340 þúsund krónum. Telur Út­lendinga­stofnun að tekjur Péturs séu ekki nægjan­legar til að fram­fleyta tveimur ein­stak­lingum.

Nægt vinnuafl á Íslandi

Pétur segir að þrátt fyrir ítrekaðar tilraunir hafi Önnu ekki tekist að finna sér starf við hæfði á Íslandi. Hefur hún til dæmis sótt um á hjúkrunar­heimilum og á Land­spítalanum án árangurs. Hún getur dvalið hér á landi í þrjá mánuði í senn en þarf að fara úr landi að þeim tíma loknum. Hún talar góða ensku og er að læra íslensku. Svörin sem þau hjón hafa fengið er að nægt vinnuafl sé á Íslandi og ekki réttlætanlegt að ráða útlending.

Pétur kom heim frá Filipps­eyjum þann 10. febrúar síðast­liðinn og eru því liðnir þrír mánuðir frá því að hann sá eigin­konu sína síðast. Aftur á móti er dýrt að ferðast og hefur Pétur skerta getu til þess vegna örorku sinnar. Hann getur dvalið í landinu í þrjú ár að há­marki en þarf að skrá sig á skrif­stofu inn­flytj­enda einu sinni í mánuði. Hann vill ekki hætta á of langa veru á Filipseyjum til að missa ekki bætur frá Tryggingastofnun. Pétur hefur ekki möguleika á að auka tekjur sínar þar sem það myndi skerða greiðslur frá stofnuninni en hann sendir einnig konu sinni hluta af tekjum sínum þar sem hún er atvinnulaus vegna COVID ástandsins á Filipseyjum.

Pétri finnst for­kastan­legt að eigin­kona ís­lensks ríkis­borgara megi ekki dvelja hér á landi til að leita sér að vinnu eins og hver annar borgari.

„Mér finnst þetta vera ský­laust brot á mann­réttindum“ 

Pétur starfaði í tuttugu ár sem húsasmiður auk þess að vera lærður matreiðslumaður. Hann hálsbrotnaði í bílslysi árið 1995, fékk krabbamein í háls árið 2012 og hefur glímt við ýmis önnur veikindi á við vefjagigt og stoðkerfisvanda.

„Ég byrjaði að vinna í sveitinni tíu ára. Þannig að eftir fjöru­tíu ára vinnu er mér settur stóllinn fyrir dyrnar með að mega vera með konunni sem ég elska.“

Gefast ekki upp

Anna og Pétur hafa ekki lagt árar í bát og ætla þau í sam­einingu að freista þess að finna vinnu fyrir Önnu hér á landi svo hún geti sýnt fram á fram­færslu og dvalið hér ó­tíma­bundið. Kveðst Pétur vonast til þess að stjórn­völd líti til að­stæðna fólks og jafn­vel rýmki að­eins þær reglur sem eru í gildi.

„Mér finnst alla­vega að það ætti frekar að liðka fyrir því að fólk geti verið hér saman frekar en að setja okkur stólinn fyrir dyrnar,“ segir Pétur Skinner í viðtalinu.