Tveggja ára herferð Ingibjargar Halldórsdóttur, íbúa við Skaftahlíð í Reykjavík, gegn battavelli við Ísakskóla lauk með sigri hennar fyrr í sumar. Hún segir „ólýsanlegri martröð lokið“ í samtali við Morgunblaðið en völlurinn var tekinn niður í síðustu viku. Leyfi var ekki veitt fyrir uppsetningu hans á sínum tíma.
Sigríður Anna Guðjónsdóttir, skólastjóri Ísaksskóla, segir hins vegar að börnin í Ísakskóla séu miður sín. „Svo byrjum við að spila fótbolta þarna eins og gert hefur verið í 50 ár. Það var grátið á fyrsta skóladegi í gær yfir því að ekki væri hægt að spila. Þegar upp er staðið snýst þetta samt um að 280 börn fái að njóta sín á skólalóðinni og í sátt og samlyndi við nágranna,“ segir Sigríður.
Ingibjörg segir í samtali við Morgunblaðið að friður og ró sé nú í hverfinu á kvöldin. „Þetta er eins og að koma út í sveit, borið saman við það sem áður var,“ segir hún og kvartar undan því að borgin hafi ekki fjarlægt völlinn strax. „Samskipti mín við borgina hafa verið ömurleg og það er búið að draga mann á asnaeyrunum. Ég skil vel að fólk gefist upp á slíkum samskiptum,“ segir hún.
Þetta hefur vakið athygli meðal Íslendinga á Twitter og virðast flestir ýmist gera grín af málinu eða í það minnsta ekki telja Ingibjörgu í rétti. „Guð blessi þetta fólk, nú er þessari „ólýsanlegu martröð“ loksins lokið. Boltarnir hættir að dynja á grindverkinu, bara eins og sprengingarnar í Aleppo. Ólýsanleg martröð,“ skrifar Hrafn Jónsson en í athugasemd skrifar Egill Harðarson. „Kærasta mín býr í húsinu þarna á bakvið. Hef aldrei orðið var við ónæði útaf þessum velli. Þessi kona á eitthvað bágt og nú þurfa blessuð börnin að líða fyrir það.“
Guð blessi þetta fólk, nú er þessari "ólýsanlegu martröð" loksins lokið. Boltarnir hættir að dynja á grindverkinu, bara eins og sprengingarnar í Aleppo. Ólýsanleg martröð. pic.twitter.com/13C4VSCdeo
— Hrafn Jónsson (@hrafnjonsson) August 26, 2020