Landsliðsfyrirliðinn okkar elskaði, Aron Einar Gunnarsson segist hafa misst fókusinn á sínum tíma og hafi „djammað og djúsað“ alltof mikið og alltof ungur.
Akureyringurinn og Þórsarinn Aron Einar gekk til liðs við Coventry í samnefndri borg á Englandi aðeins nítján ára gamall, árið 2008.
Eins og við mátti búast, allavega af okkur Íslendingum, sló Aron Einar strax í gegn í Coventry; mætti segja að hann hafi orðið stjarna á nánast einni nóttu. Spilaði frábærlega og dugnaðurinn, hæfileikarnir og keppnisskapið skinu í gegn aðdáendum Coventry til ómældrar gleði.
En Aron Einar segir að hann hafi á þessum tíma lifað alltof hratt svona ungur og „ég missti aðeins tökin.“
Hann kom til Coventry frá hollenska liðinu AZ Alkmaar og segir þessi lönd frábrugðin hvað varðar áhuga á fótbolta:
„Í Hollandi var meiri hugsun, en á Englandi er fótbolti trúarbrögð; þar snýst allt um fótbolta.“
Eftir nýfengna frægð í Coventry segir Aron Einar að hann hafi misst sjónar á því sem skiptir máli og farið að drekka meira og djamma. Hann sá það fljótt sjálfur.
„Ég fann alveg fyrir því; rak mig á á ýmsum stöðum; sogaðist inn í það að vera meira en maður er – ég fór að djamma meira og meira,“ segir Aron Einar og bætir við: „Sérstaklega á seinna árinu í Coventry; þá var maður svaka karl. Þá þótti það eðlilegur lífsstíll að spila fyrir framan átján þúsund áhorfendur,“ sagði Aron Einar.
Aron Einar fór ekki niður á neinn botn en talar um að hann hafi „labbað sjálfur á vegg og ákvað að taka mig í gegn. Ég þurfti að taka mig niður úr skýjunum; ég áttaði mig á því sjálfur en tókst það með mikilli hjálp frá mömmu.“ Á þriðja árinu hjá Coventry „vissi ég að ég þyrfti að fara annað til að taka næsta skref. Ég var farinn að spila illa og ég sá það svart á hvítu.“